सर्वं पदं विनाश्यताम्
​(अर्थ: हर ख़िताब मिटा दो)

​I. दुनियावी रिवाज और ज्ञान का त्याग
​हृदयं नैव मन्यते लोकस्यैतान् व्यवहारान् ।
​मिथ्येयं सकलं, तस्माद् वह्निं दद्यात् पुस्तकम् ॥
​प्रासादाः, धनम्, कोशाश्च सर्वेऽमी मृत्तिकाः ।
​स्वर्णं, रजतं, हीरान् वा, दूरीकुरु सर्वं गणितम् ॥

​II. पदवियों का त्याग और मानवता
​श्वसनस्यापि गतिरद्य दुःकरा सञ्जाता ।
​मनुष्यं मानवं तिष्ठ, दूरीकुरु सर्वं पदम् ॥
​किञ्चित् वर्णं च जातिं च लोकोऽन्वेषयते कुतः ।
​एकेन नेत्रेण पश्यन्तु, नर-सूर्यस्य तेजांसि ॥

​III. प्रकृति की सादगी और विभाजन का त्याग
​कार्पास-ऊन-पट्टादि, केवलं तन-आच्छादनम् ।
​गुड-शर्करा-धान्यानि क्षुधार्थं, मदिरा नैव कारयेत् ॥
​अग्निः, जलं, वायुः, व्योमः, धराः सर्वाः समाः ।
​जीवन्तु एते सकलाः, दूरीकुरु सर्वं दबावम् ॥

मानसिंह सुथार©️®️